SUÇLAR: Tefecilik yapmak, 5464 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Sanıklar hakkında mahkumiyet hükümlerine yönelik incelemede
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca REDDİNE,
Sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlara yönelik incelemede
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.04.2016 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında tefecilik yapmak, 5464 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kamu davası açılmıştır.

2.Kahramanmaraş 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 10.05.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında tefecilik yapmak, 5464 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

3.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'nin, 11.04.2019 tarihli kararı ile sanık ... hakkındaki tefecilik, sanık ... hakkındaki 5464 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf talebinin esastan reddine, sanık ... hakkındaki 5464 sayılı Kanuna aykırılık suçundan ve sanık ... hakkındaki tefecilik suçundan verilen mahkumiyet kararlarının kaldırılması ile ceza verilmesine yer olmadığına ve düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

1.Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanık hakkında 5464 sayılı Kanuna aykırılık suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2.Katılan ... Hazinesi vekilinin temyiz isteği; sanıklar hakkında mahkumiyet hükmünün kaldırılması kararının eksik inceleme sonucu verildiğine ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, sanık ...'nın kuyumculuk yaptığı, sanık ...'ın ise beyaz eşya toptan ticareti üzerine işyeri bulunduğu, şüpheli Mehmet Kazancı'nın ... adına Halkbankası Şubesi tarafından verilen POS cihazı ile 2014 yılında kredi kartları üzerinden slip çekmek suretiyle teselsülen tefecilik ve 5464 sayılı Kanuna muhalefet suçunu işlediği, ...'ın da bu suçlara iştirak ettiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanıkların sabit olan tefecilik ve 5464 sayılı Kanunun 36 ncı maddesi gereği cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanık ...'nın üzerine atılı tefecilik suçunu, sanık ...'ın ise üzerine atılı 5464 sayılı Kanuna aykırılık suçunu işlediği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 44 üncü maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri uyarınca sanık ...'nın sadece tefecilik suçundan, sanık ...'ın ise sadece 5464 sayılı Kanuna aykırılık suçundan cezalandırılmaları, sanık ... hakkında 5464 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, sanık ... hakkında ise tefecilik suçundan "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmiştir.

1.Sanıklar hakkında mahkumiyet hükümleri bakımından
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmek gerekmiştir.

2. Sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlar bakımından
Oluşa, dosya kapsamına, Halkbankası yazılarına ve tanık beyanlarına göre; Mesut Kuyumculuk adlı iş yerinde yapılan aramada kuyumculuk faaliyetine ilişkin her hangi bir eşyanın bulunmaması, ancak sanık ...'a ait pos cihazının bulunmuş olması, bir kısım tanıkların sanık ...'un bir miktar komisyon karşılığında kredi kartı borçlarını ödediğini beyan etmeleri, kredi kartından işlem yapılan tanıkların diğer sanık ...'ı tanımamaları, POS cihazı sözleşmesinin Halkbankası ile sanık ... arasında akdedilmiş olması ve Türk Ceza Kanunun 44 üncü maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri uyarınca sanıkların eylemlerinin tek suç oluşturması karşısında; bölge adliye mahkemesince hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmesi düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1.Sanıklar hakkında mahkumiyet hükümleri bakımından
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca REDDİNE,

2.Sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen kararlar bakımından

Gerekçe bölümünde 2 numaralı bendinde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 11.04.2019 tarihli kararında sanık ... müdafii ve Maliye Hazinesi vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarının 2-B ve 4-B fıkralarındaki "ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresi çıkarılarak yerine "hüküm kurulmasına yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 6.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2024 tarihinde karar verildi.