Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'in yokluğunda verilen 10.02.2009 tarihli mahkumiyet hükmünün, sanığın bilinen son adresine tebliğe çıkartıldığı, ancak sanığın adresinden taşındığı ve yeni adresinin bilinmediğinin aynı adreste tebliğden imtina eden babası Cengiz Yenier'in sözlü beyanından öğrenildiği ve 16.09.2009 tarihinde tebliğ edilemeden iade edildiği, son tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre 30.10.2009 tarihinde muhatabın kapısına yapıştırılmak suretiyle yapıldığı, ancak bu tarihte sanık cezaevinde olduğundan yapılan tebliğin usulsüz olduğu, ancak mahkemenin kararının sanığa cezaevinde 14.12.2010 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine sanığın süresi içinde 15.12.2010 tarihinde hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 01/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.