İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2021 tarihli ve 2019/318 Esas, 2021/194 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (e) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası,
62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2021/1262 Esas, 2021/2448 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun haksız tahrik indiriminin asgari oranda yapılması gerektiği eleştirisiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, haksız tahrikin derecesine, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluştuğuna, sanığın eyleminin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Maktulün sanığın oğlu olduğu, olay günü müşterek yaşadıkları evde maktulün annesine vurduğu, babası sanığa ise vurmaya çalıştığı, sanığın uyardığı maktulün agresif tavırlarına devam ederek, babasına "sen amcamın boku olamazsın" dediği, sanığın kapıldığı öfke altında mutfaktan aldığı bıçakla maktule vurduğu ancak yaralanan maktulün kanamasını durdurmak amacıyla tampon yaptığı, evde bulunan diğer oğluna 112'yi aramasını söylediği, maktulün hastaneye kaldırıldığı ancak kurtarılamayarak yaşamını yitirdiği anlaşılan olayda, sanığın nitelikli kasten öldürme suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.
2. Sanık savunmaları, mağdurun beyanları, tanık anlatımları, Ankara Morg İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 02.08.2019 tarihli otopsi raporu, 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 28.11.2019 tarihli rapor, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin gözetilmemesinin aleyhe istinaf istemi olmadığından bozma nedeni yapılmadığı eleştirisi ile bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı,
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği eleştirisinin isabetli olduğu, suçun vasıflandırılmasında isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2021/1262 Esas, 2021/2448 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.04.2024 tarihinde karar verildi.