Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1-Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Davacı vekili dava dilekçesi ile 4.584,90 TL. kıdem tazminatı talep etmiş, mahkemece 4.582,71 TL. kıdem tazminatı hüküm altına alınmıştır.
Mahkemece kıdem tazminatında 2,19 TL. ret olmasına rağmen “kıdem tazmınatı talebinin kısmen kabulü yerine, kabulüne karar verilmesi ve bu ret nedeni ile vekil ile temsil edilen davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Hüküm fıkrasına kıdem tazminatına ilişkin paragraftaki “...KABULÜ...” sözcüğünün çıkartılarak, yerine “...KISMEN KABULÜ...” sözcüklerinin yazılmasına,
Hüküm fıkrasına son paragraftan önce gelmek üzere yeni bir paragraf olarak;
“ - Davalı vekil ile temsil edildiğinden, reddedilen miktar üzerinden karar tarihindeki AAÜT. sinin 13/2. maddesi uyarınca belirlenen 2,19 TL. vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine," paragrafının eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.