SUÇLAR: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, beraat, temyiz isteminin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı
Sanık ... hakkında kurulan hükümler ile sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin reddine dair ek karar; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümler ile ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli ve 2013/155 Esas, 2015/6 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile;
a) Sanık ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) Sanık ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun klıma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin bir, üç ve beşinci fıkraları, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
c) Sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'in, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine,
Karar verilmiştir.
2. Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.05.2015 tarihli ve 2013/155 Esas, 2015/6 Karar sayılı ek kararı ile sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
A. Sanık ... ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği
Özetle vekalet ücreti verilmediğine ilişkindir.
B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği
Süre tutum dilekçesi vermiş olup, gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.
A. Sanık ... ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden
Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 15.01.2015 tarihinde yüzüne karşı verilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 28.04.2015 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden
1. Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 20.03.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
2. Açıklanan gerekçeyle Tebliğnamde onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
A. Sanık ... ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Ek Karara Karşı Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.05.2015 tarihli ve 2013/155 Esas, 2015/6 Karar sayılı ek kararında sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık ... Müdafiinin Mahkumiyet Hükümlerine Karşı Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli ve 2013/155 Esas, 2015/6 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.02.2024 tarihinde karar verildi.