Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
...2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/745 Esas, 2016/110 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
Sanığın temyiz isteği; mahkemece eksik inceleme ve araştırma neticesinde hüküm kurulduğu, hakkında lehe hükümlerin uygulanmaması ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.
1.Sanığın, denetimli serbestlik tedbiri altındayken imza yükümlülüğüne uyamama gerekçesi olarak rahatsızlığını beyan edip ...Hastanesi adına düzenlenmiş çalışabilir kağıdı isimli rapor içerikli belgeyi ...Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü'ne ibraz ettiği, ilgili hastane ile yapılan yazışmalar sonucu bu belgenin gerçeği yansıtmadığı anlaşılmıştır.
2.Sanık savunmasında, suçunu inkar etmiştir.
3.Alınan 29.02.2016 tarihli bilirkişi raporuna göre, belgede tahrifat yapıldığına ilişkin bir bulguya rastlanmadığı, belgenin aldatıcılık niteliğine haiz olduğu tespit edilmiştir.
4.Mahkemece emanetten belgenin getirtildiği özelliklerinin duruşma tutanağına geçirildiği gözlemlenmiştir.
5.Tüm dosya kapsamına dayanılarak sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
1.Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ...2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/745 Esas, 2016/110 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.02.2024 tarihinde karar verildi.