İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi ve 286/2-(a) bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2020 tarihli ve 2019/216 Esas, 2020/203 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2,29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.09.2021 tarihli ve 2021/369 Esas, 2021/1368 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, suçun kasten yaralama olduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrik indiriminin derecesine ilişkindir.
1. Tonya ilçesinde yapılacak seçimlerde muhtar adayı olan Yusuf ile sandık görevlisi olarak çalışan Muhammet arasında oy kullanılan okulda vatandaşların yönlendirildiği iddiası üzerine tartışma yaşandığı, oy kullanmanın sona ermesinin akabinde katılan sanık ...'un Kürtün Caddesi üzerindeki çay ocağına gittiği, katılan sanık ...'in ise aracında bulundurduğu ruhsatsız tabancasını alarak katılan sanık ...'un bulunduğu çay ocağına geldiği, burada ...'in Yusuf'a "bu işi yarına bırakmayalım, gel seninle hesaplaşalım" diyerek yanında bulunan silahı doğrulttuğu ve boğuşmaya başladıkları, bu esnada etraftakilerin ayırmaya çalıştığı ve silahın katılan sanık ... tarafından ateşlenmesiyle katılan ...'un ayağından yaralandığı ve 3. derece kemik kırığının meydana geldiği, katılan sanık ...'un silahın patlaması üzerine 5-6 adım atarak geriye kaçtığı fakat katılan sanık ...'in silahını katılan sanık ...'a yönelterek birden fazla kez ateş ettiği ve mermilerin sağ kol ve göğsüne isabet ederek basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek ve hayati tehlike oluşturmayacak şekilde yaraladığı olayda;
2. Dosya kapsamına göre; katılanın sağ sternum yanı hafif ekimoz ve sağ dirsek lateralden giriş dirsek pesterolateral çıkış, (sağ göğüs izerinde hafif sıyrık ekimoz olduğu) bildirilen ateşli silah yaralanmasına ilişkin olayda; sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde hiç isabet bulunmayan hallerde uygulanan 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürmeye elverişli silahla katılanın hayati bölge bölgelerini hedef alarak birden fazla ateş ettiği, katılan ...'un silahı sanığın elinden alması sonucu eylemin sona
erdiği olayda, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin kabulü ile suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.09.2021 tarihli ve 2021/369 Esas, 2021/1368 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.04.2024 tarihinde karar verildi.