T U T U K L U

Mahkûmiyet

Sanık hakkında, bozma üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik temyiz incelemesi üzerine, kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

A. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2019 tarihli 2019/219 Esas, 2019/498 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a ve b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrası ile 58 inci maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 46.860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 28.01.2020 tarihli 2022/778 Esas, 2022/749 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eleştirilip esastan reddine karar verilmiştir.

C. Dairemizin 25.11.2021 tarihli 2020/2901 Esas, 2021/12559 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında re'sen temyize tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.

D. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2022 tarihli 2022/16 Esas, 2022/52 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a ve b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrası ile 58 inci maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 46.860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine ve buna yönelik ilk derece mahkemesince gerekçe gösterilmediğine,
2. 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uygulamasının yasal şartları oluşmadığına,

3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4. 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin uygulanması gerektiğine,
İlişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, gerekçenin de yerinde olduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.04.2024 tarihinde karar verildi.