İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 307/3 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.04.2019 tarihli ve 2018/251 Esas, 2019/102 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.12.2019 tarihli ve 2019/2476 Esas, 2019/2325 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik
katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-a-h, 39/1 ve 53 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Gaziantep Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının sanık müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 23.06.2021 tarihli ve 2020/4650 Esas, 2021/11090 Karar sayılı kararı ile özetle "sanığın mahkumiyetine dair yeterli delil bulunmadığı" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/1691 Esas, 2021/1378 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
1. Katılan vekilinin temyiz nedenleri özetle mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,
2. Sanık müdafiinin temyiz nedenleri özetle vekalet ücretine ilişkindir.
1. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, 22.03.2023 tarihli ve 2023/1-15 Esas, 2023/169 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılıp yeniden hüküm kurulmak suretiyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın temyizi üzerine Yargıtayca bozma kararı verilip dosya Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiğinde, İlk Derece Mahkemesi kararının hukuki varlığı sona erdiğinden Bölge Adliye Mahkemesince "esastan ret" ya da "kaldırma" kararı verilmesine gerek olmadığı, Bölge Adliye Mahkemesince yeniden hüküm kurulabileceği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.
2. Olay günü temyiz dışı sanıklar tarafından maktulün yağma edilmek amacıyla öldürüldüğü, olay saati öncesinde olayda kullanılan uzun namlulu silahın sanık ... tarafından temyiz dışı sanık Nevzat'a teslim edildiği, sanık ...'ın silahın yağma sırasında kullanılacağını bilmesine rağmen öldürme amacıyla kullanılacağına bilgisi olduğuna dair mahkûmiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine hükmedildiği olayda;
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü
şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği, aynı olay kapsamında sanığın nitelikli yağmaya yardım etme suçundan mahkûmiyetine karar verildiğinden sanık yararına vekalet ücretine hükmedilmemesinin yerinde olduğu anlaşıldığından, bozmaya uyularak verilen hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/1691 Esas, 2021/1378 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Midyat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.04.2024 tarihinde karar verildi.