T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
YARGITAY İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2020 tarihli ve 2019/52 Esas, 2020/83 sayılı kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci ve ikinci cümleleri, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin birinci, altıncı ve yedinci fıkraları gereğince sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2020/995 Esas, 2020/1254 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.03.2022 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Paylaşımların kişisel düşüncelerinin eleştirel bir şekilde paylaşılmasından ibaret olduğuna,

2. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

3. Sanığın yaptığı tüm paylaşımların tamamıyla haber verme ve eleştiri amacıyla yapıldığına, ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine,

4. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,
İlişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, düzeltilen konular dışında kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58 inci maddesinin uygulanması sırasında adli sicil kaydında bulunan Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/500 Esas, 2019/128 sayılı kararına ilişkin mahkumiyet kaydının, dosyamıza konu suç tarihinden sonra kesinleştiği anlaşılmakla tekerrüre esas olmayacağı ve ikinci defa tekerrüre esas bulunmadığı halde tekerrüre esas ilam olarak alınması,
Bozmayı gerektirmiş, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görülerek, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2020/995 Esas, 2020/1254 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği ilk derece mahkemesi hükmünün (8) inci fıkrasındaki "Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilme 2018/500-2019/128 sayılı 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet kaydının, ikinci defa" ibaresi çıkartılarak yerine "cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet kaydının tekerrüre esas bulunduğu anlaşılmakla" ibarelerinin yazılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.04.2024 tarihinde karar verildi.