SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Dosya incelendi gereği düşünüldü:
1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2- Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanığın işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu, aynı olay kapsamında hakkındaki hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri 01.07.2020 tarihli Dairemiz kararıyla onanan temyiz dışı sanık ... ile birlikte işlediği anlaşıldığından TCK'nın 116/2. maddesinde uygulama yapılırken aynı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanmayarak eksik ceza tayini ve bu suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörülmesi nedeniyle kurulan hükümde, temel ceza hapis olarak belirlenmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.