SUÇLAR: Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme, kasten yaralama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-g maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1.maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün niteliği ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükmün suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan ... vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 16.Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2019 tarihli ve 2016/349 Esas ve 2019/103 Karar sayılı kararı ile;

a.Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d- son, 29/1, 62/1,53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b.Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, ayrı ayrı 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine,

c.Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2020 tarihli ve 2019/1637 Esas, 2020/299 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılan ... vekili, sanık ... müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

A.Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; beraat eden sanıkların suçlarının sabit olduğuna, sanıkların eylemlerinin 82/1-a,35 kapsamında olduğundan suç vasfına, ilişkindir.

B.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığına, haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.

1.Ev kiralama konusu ve kiralanacak olan evin boşaltılmaması nedeni ile tarafların olay günü bir araya geldikleri ve aralarında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanık ...'ın babası olan ... ve katılan ...'i ayırmaya çalışırken hareketlilik sırasında katılan ...'i hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı ve eylemine kendiliğinden son verdiği, anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eyleminin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma koşullarının bulunmadığı, dosya kapsamından katılandan sanık ...'a yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, sanıklar ..., ... ve ...'in üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçlardan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Dosya kapsamından, katılan ...'in sağ göğüsten ve sağ karın kısmından iki bıçak darbesi ile yaralandığı, yaralanmalarının niteliğine ilişkin dosya içerisinde bulunan raporların yetersiz olması karşısında; katılanın yaralanmalarının ayrı ayrı niteliklerinin belirlenmesi için, katılana ait tüm tedavi evrakları, film ve grafilerin dosya ile birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna gönderilerek katılandaki yaraların niteliği, iç organ hasarı oluşturup oluşturmadığı ve ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olup olmadığı yönünden rapor aldırıldıktan sonra sonucuna göre sanık ...'ın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, yetersiz raporlara dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4. Kabule göre de ;
Sanığın eylemi nedeni ile katılanın hayati tehlike geçirecek şekilde iki bıçak darbesi ile yaralandığı olayda, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı da dikkate alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler gereğince temel cezaya hükmedilirken, 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince, hakkaniyete uygun ve sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

1.Sanıklar ... ve ... Hakkında Katılan ...'e Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs; Sanık ... Hakkında Katılan ...'e Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüse Azmettirme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2020 tarihli ve 2019/1637 Esas, 2020/299 Karar sayılı kararında katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 /1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2.Sanık ... Hakkında Katılan ...'e Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (3)-(4) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz sebepleri eksik inceleme ve ceza miktarı yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2020 tarihli ve 2019/1637 Esas, 2020/299 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi