Mahkûmiyet
Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararının Üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Başka suçtan cezaevinde hükümlü bulunan sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın cezaevinde sanığa tebliğ edildiği ancak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre “ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır” düzenlemesi karşısında; kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği halde tebliğ edildiği şeklinde yapılan tebligatın usulsüz olduğu, ayrıca cezaevi idaresi aracılığıyla da temyiz edebileceğinin Kanun yolu açıklamasında bildirilmemesi suretiyle yanılgı oluşturulduğu, bu haliyle anılan Kanun maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı bu nedenle gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde sanığa tebliği ile tebliğ-tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Oy birliğiyle, 06.02.2024 tarihinde karar verildi.