Ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2018 tarihli ve 2018/706 Esas, 2018/2022 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314. maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5. Maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 221 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ikinci ve üçüncü fıkrası, 58. maddenin dokuzuncu fıkrası ve 63. maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. İlk derece Mahkemesinin hükmü kaldırılarak, davanın yerinden görülmesiyle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.11.2018 tarihli ve 2018/706 Esas, 2018/2022 sayılı Kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/4-a. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.11.2021 tarihli ve hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
Sanık müdafinin temyiz istemi özetle,
Sanığın kendiliğinden teslim olması sonrası verdiği bilgiler değerlendirildiğinde hakkında beraat karar verilmesi gerektiği bu nedenle ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün bozulması istemine ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesinin hükmü kaldırılarak, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/4-a. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği görülmüştür.
Yapılan yargılama sonunda, sanığın kendiliğinden gelerek kolluk makamlarına teslim olmak suretiyle etkin pişmanlık kapsamında verdiği bilgiler ve savunması dikkate alındığında, örgütün operasyonel eylemlerinin bilinmesinden sonra 2014 Eylül ayında bylock programı kullanmaya başladığını 2016 Temmuz ayına kadar sohbet adı altında örgütsel toplantılara katıldığını ikrar eden, telefonuna bylock programı kuran kişiyi teşhis ederek ekli listesindeki isimler ve katıldığı sohbet grubundaki kişilerle ayrıca sohbeti veren örgütün imamları hakkında bilgiler verdiği görülen, bir çok örgüt üyesi hakkında bilgi vererek teşhis işlemlerine katılan sanığa atılı "Silahlı terör örgütüne üye olma" suçunun sübut bulduğu, kendiliğinden gelerek kolluk makamlarına teslim olduğundan TCK 221/4.maddesi atfıyla CMK 223/4-a maddesinden faydalanması gerektiği gerekçe gösterilerek Dairesince kabul ve takdir kılınmış olduğundan, karar gerekçelerine göre sanık müdafinin temyiz talebinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, sanık hakkında kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.11.2018 tarihli ve 2018/706 Esas, 2018/2022 sayılı Kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA İLİŞKİN HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.02.2024 tarihinde karar verildi.