Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklar ... ve ... hakkında Akseki Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2011 tarih ve 2007/89 E., 2011/143 K. sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükümlerinin tümünün temyizi üzerine dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda, 22.09.2014 gün ve 2013/25778 E., 2014/21614 K. sayılı ilam ile müşteki ...’e yönelik hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına karar verildiği, ancak mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin (karar başlığında mala zarar verme suçunun ve ilamın 2 numaralı başlığında müşteki ...’e karşı mala zarar verme suçunun suç adı olarak gösterilmesine rağmen) temyiz incelemesinin sehven yapılmadığı, mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin açıkça bir onama kararının bulunmadığı anlaşıldığından; mahkemece sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin olarak yapılan -onandığından bahisle- kesinleştirme işlemlerinin yok hükmünde olduğu belirlenmekle; sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan 06.09.2011 tarihli mahkumiyet hükümleri ile hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından bozma üzerine kurulan 05.05.2015 tarihli hükümlere ilişkin sanıkların temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 25/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.