1- İlk Derece Mahkemesince, araç tamiri işi olan eser sözleşmesine konu aracın tamir yapılmak üzere servise götürülmesi için vinçle taşınması sırasındaki zararın TBK'nın 112. ve devamı maddelerinde düzenlenen borçlunun giderim yükümlülüğü hükümlerine göre tazmini için açılmış tazminat davasında yapılan yargılama sonucunda; davalının işin ifası sırasında zararın doğmasını engellemek için gerekli özeni gösterdiğini ispatlayamadığından zarardan sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile hasar bedeli bakımından 238.000,00 TL ve 4.500,00 TL'lik kazanç kaybının kaza tarihi olan 20.07.2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Kamu düzenine aykırılık hallerinin resen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle eser sözleşmesinin ifası sırasında meydana gelen zararlar nedeniyle borçlunun tazmin borcuyla ilgili olarak TBK'nın 112 ve devamı maddelerinde düzenlenen giderim yükümlülüğüne ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiği, bu konuda, borç hiç veya gereği gibi ifa edilmezse, borçlunun kendisine hiçbir kusurun yüklenemeyeceğini ispat etmedikçe, alacaklının bundan doğan zararını gidermekle yükümlü olduğu (TBK, m. 112/1), borçlunun, genel olarak her türlü kusurdan sorumlu olup, bu sorumluluğun kapsamının işin özel niteliğine göre belirleneceği, iş özellikle borçlu için bir yarar sağlamıyorsa, sorumluluğun daha hafif olarak değerlendirileceği (TBK, m. 114/1), haksız fiil sorumluluğuna ilişkin hükümlerin, kıyas yoluyla sözleşmeye aykırılık hâllerine de (TBK, m. 114/2) hükümlerin bulunduğu, kanunda yer alan borca (sözleşmeye) aykırılık nedeniyle giderim yükümlülüğünün koşullarının, haksız fiil nedeniyle sorumluluk koşullarıyla benzerlik taşımakta olup, yüklenicinin eser sözleşmesinin ifasında gerekli tedbirleri almayarak işsahibinin zararına neden olmasının da eser sözleşmesi kapsamında giderim yükümlüğüne neden olan bir eylem olduğu, TBK'nın 114/1. maddesinde borçlunun genel olarak her türlü kusurundan sorumlu olduğu, sorumluluğun kapsamının işin özel niteliğine göre belirleneceği düzenlenmiş olduğundan, meydana gelen zararda yüklenici kusurunun derece ve etkisinin değerlendirilmesini gerekli kıldığı, kusursuzluğunu ispat etmek borçluya ait olduğundan zarar verenin kusurunun ispatlanmasını arayan haksız fiil hükümlerine gidilmesine de gerek olmadığı, yüklenicinin 114/1. maddenin sonucu olarak ispatlayamadığı kusursuzluğu ölçüsünde, kabulü gereken kusurunun derecesi yani oranına göre meydana gelen zarardan sorumlu olacağı, 6098 sayılı TBK'da eser sözleşmesiyle ilgili olarak; yüklenicinin üstlendiği edimleri iş sahibinin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle ifa etmek zorunda olduğu (TBK, m. 471/1), yüklenicinin özen borcundan doğan sorumluluğunun belirlenmesinde, benzer alandaki işleri üstlenen basiretli bir yüklenicinin göstermesi gereken meslekî ve teknik kurallara uygun davranışının esas alınacağının (TBK, m. 471/2) belirtildiği, bu özen ve sadakat borcunun da sonucu olarak yüklenicinin, tamir edilmek üzere bırakılan aracın korunması için de gereken tedbirleri almak zorunda olduğu gibi, kendisinden kaynaklanmayan bir nedenle zararı doğuran bir olay gelmiş ise mümkün olduğunca zararın artmaması için gereken tedbirleri de alması gerektiği, alınan bilirkişi raporunda, garanti kapsamındaki kamyonun arızalanması üzerine, davalıdan kamyonun tamirinin talep ediliği, yetkili servisin elemanın gelerek inceleme yaptığı, aracın tamir edilmesi için servise götürülmesi gerektiğini bildirdiği, davalının ayarladığı şirket ile kamyonun servise götürülmek üzere taşınması sırasında hasarın meydana geldiği, hasarın tamamen vinç operatörünün kusuru ile meydana geldiğinin tespit edildiği, işinin ehli olan yüklenicinin, tamir talep edilen kamyonun servise götürülmesi sırasında gerekli tedbirleri almasının özen borcunun gereği olduğu, özen borcunun tamirhanede olduğu gibi tamirhaneye getirilme aşamasında da yerine getirilmesi gerektiği, davalının kamyonun taşınması için gerekli vinç ve çekicinin getirilip getitrilmediği ve taşımayı yapacak olan kişilerin işin ehli olup olmadığı konusunda önlem alındığı ve bu nedenle kusursuz olduğunu ispatlayamadığı, bu durumda davalı yüklenicinin meydana gelen zarar nedeniyle kusurlu olduğunun kabul edilmesinde bir hata bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.04.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.