Mahkûmiyet
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; ilk derece mahkemesince sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan beraatine, bölge adliye mahkemesi tarafından ise sanığın mahkûmiyetine karar verildigi, sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiginde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüge giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince mahkûmiyet kararı verildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Fatsa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2021 tarihli ve 2019/233 Esas ve 2021/331 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, sanığın üzerine atılı suçun sabit olmaması sebebiyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2021/2062 Esas, 2022/251 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının, ''..dosyadaki deliller, doktor raporu ve bu rapora uyumlu tutarlı beyanlar, olayın oluş şekli, sanığın kovuşturma aşamasındaki savunması göz önüne alındığında, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin kabul edilmesi gerektiği..'' isabetsizliğine yer verilerek kaldırılmasına ve sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik inceleme ile karar verildiğine, katılanın soyut beyanı dışında mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
1. Suç tarihinde katılan ...'un sevk ve idaresindeki aracıyla Ordu istikametinden Fatsa istikametine doğru seyir halindeyken olayın olduğu yere geldiğinde önünde seyir etmekte olan düğün konvoyu sebebiyle trafiğin aksaması ve yolda bir kısım araçların durması, havaya ateş edilmesi sebebiyle korna çalarak düğün konvoyundakileri uyardığı, bunun üzerine konvoyda bulunan şahıslardan sanık ...'in araçtan inerek katılanın yanına gittiği, katılanın da aracından aşağıya indiği, tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın katılana tekme ve tokatla vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Katılan aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı inkar etmiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, olay tutanağı ve Fatsa Devlet Hastanesinin 09.07.2018 tarihli adli muayene raporu dava dosyasına eklenmiştir.
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği ve dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu
olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, katılanın beyanını doğrulayan adli muayene raporunun içeriğine göre eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2021/2062 Esas, 2022/251 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Fatsa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.04.2024 tarihinde karar verildi.