HÜKÜMLER: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1.maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1.maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1.maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yüksekova Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2018 tarihli ve 2018/828 Esas nolu iddianamesi ile sanıklar hakkında olay günü gündüz vakti şikâyetçiye ait kuyumcu dükkanından bir adet yüzük çaldıkları iddiası ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2.h.2,37,53. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2018 tarihli ve 2018/551 Esas, 2018/484 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 145,62. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
3. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.03.2020 tarihli ve 2019/1384 Esas, 2020/640 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarının kaldırılmasına ve sanıkların atılı suçlardan beraatlerine karar verilmiştir.
Sanıklar müdafiinin temyiz talebi, beraat eden sanıklar hakkında vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin mahallinde 27.12.2017 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/4.maddesinde yer verilen; “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren sanıklar lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.03.2020 tarihli ve 2019/1384 Esas, 2020/640 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2.maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h maddesi uyarınca hüküm fıkralarına; “hüküm tarihine göre 1.700.00 TL maktu vekâlet ücretinin hazineden alınarak sanıklara verilmesine” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1.maddesi uyarınca Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.