Kısmen kabul
Taraflar arasındaki TÜRK PATENT kurum kararının iptali ve marka hükümsüzlük davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı TÜRK PATENT vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı TÜRK PATENT vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "Tomtom" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı Şirketin 2014/109832 sayılı "Tomtom" ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazlarının nihai olarak YİDK'ın 2018-M-8719 sayılı kararıyla reddedildiğini, oysa taraf markaları arasında başvuru kapsamında yer alan mallar bakımından iltibas tehlikesi bulunduğunu, davalı Şirketin aynı ibareli daha önceki başvurusunun da itirazları üzerine reddedildiğini, davalı Şirketin kötüniyetli olduğunu, itirazlarına mesnet markaları tanınmış olduğundan 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname (556 sayılı KHK) 8/4 maddesindeki koşulların da bulunduğunu ileri sürerek dava konusu YİDK kararının iptalini ve başvrunun tescili halinde hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
1.Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
2.Davalı Şirket vekili, dava konusu başvurunun müvekkilinin İstanbul İli .... İlçesi .... mahallesi, .... sokaktaki gayrimenkulünden esinlenerek oluşturulduğunu, 2008/36448 sayılı markadan kaynaklı kazanılmış hakkı bulunduğunu, davacı iddialarının Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2010/280 E., 2013/181 K. sayılı kararıyla reddedildiğini ve kararın kesinleştiğini, bu karar nedeniyle taraflar arasında kesin hüküm bulunduğunu, Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2014/518 E., 2016/135 K. sayılı kararı ile davacı markasının, benzer olduğu iddia edilen mal ve hizmetler yönünden iptal edildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının "tomtom suites+şekil" ibareli başvuru markası ile davacının YİDK kararında geçen "TOMTOM" ibareli markaları arasında dava konusu edilen markanın kapsamında olan “35 Büro hizmetleri, iş yönetimi, idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık, muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri (ithalat-ihracat acente hizmetleri dahil). 39 Araba parkları hizmetleri, garaj kiralama hizmetleri, Tekne barındırma hizmetleri, 43 Geçici konaklama hizmetleri, (Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri dahil” yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca iltibas koşullarının oluştuğu, başvuru kapsamında yer alan diğer mallar bakımından ise iltibas ve 8/4 maddesindeki koşulların bulunmadığı, kötüniyet iddiasının da ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile dava konusu YİDK kararının “35 Büro hizmetleri, iş yönetimi, idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık, muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri (ithalat-ihracat acente hizmetleri dahil). 39 Araba parkları hizmetleri, garaj kiralama hizmetleri, Tekne barındırma hizmetleri, 43 Geçici konaklama hizmetleri, (Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri dahil” malları yönünden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine, marka tescil edilmediğinden hükümsüzlük istemi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.
1.Davalı Şirket vekili istinaf dilekçesinde; müvekkili Şirketin 2008/36448 sayılı marka başvurusunun davacı şirketin itirazı nedeniyle reddedilmesi üzerine YİDK kararının iptali istemiyle açılan davada anılan başvuru kapsamında yer alan bir kısım hizmetler davacı markası ile benzer görülerek davanın kısmen kabul edildiğini, anılan davada benzer görülen davacı markalarının kullanılmadığı iddiasıyla açılan davada davacının 2007/04165 sayılı markasının 39. ve 41. sınıf hizmetler yönünden iptaline karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, kesinleşen bu kararla işbu davaya konu başvuru ile davacı markaları arasında benzer emtianın kalmadığını, itirazlarına rağmen bu durumun dikkate alınmadığını, marka işaretlerinin de benzer olmadığını, müvekkilinin markasını Tomtom Kaptan sokakta bulun işletmesinden esinlenerek oluşturduğunu, ayrıca 2008/36448 sayılı markası nedeniyle kazanılmış hakkı bulunduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddini istemiştir.
2.Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili istinaf dilekçesinde; taraf markaları arasında iltibas tehlikesi bulunmadığını ileri sürerek lk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı kurum vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine, davalı şirket istinaf talebinin kabulüne, davalı savunmasında yer alan müktesep hakka ilişkin İlk Derece Mahkemesince bir değerlendirme yapılmadığı, bu hususun incelenmesinde davalı Şirketin müktesep hak teşkil ettiğini savunduğu 2008/36448 sayılı "tomtom" ibareli markasının dava konusu başvuru tarihi olan 30.12.2014'ten sonra 31.08.2015 tarihinde tescil edilmesi, ayrıca tescil kapsamında, davacı markalarının kapsamı ile benzer görülen 35. sınıf "Büro hizmetleri. İş yönetimi, idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık, muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri (ithalat-ihracat acente hizmetleri dahil).", 39. sınıf "Araba parkları hizmetleri, garaj kiralama hizmetleri, Tekne barındırma hizmetleri" ve 43 sınıf "Geçici konaklama hizmetleri, (Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri dahil” hizmetlerinin yer almaması karşısında müktesep hak koşullarının oluşmadığı, 6100 sayılı Kanun 353/1-b-2 nci maddesinde, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği, ayrıca İlk Derece Mahkemesince dava konusu marka tescil edilmediğinden hükümsüzlük talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de, TÜRK PATENT'in kayıtları üzerinde yapılan incelemede, dava konusu markanın ilk derece mahkemesinin karar tarihinden sonra 02.11.2021 tarihinde tescil edildiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne, TÜRK PATENT YİDK'ın 2018-M-8719 sayılı kararının 35. sınıf "Büro hizmetleri. İş yönetimi, idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık, muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri (ithalat-ihracat acente hizmetleri dahil).", 39. sınıf "Araba parkları hizmetleri, garaj kiralama hizmetleri. Tekne barındırma hizmetleri" ve 43 sınıf "Geçici konaklama hizmetleri. (Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri dahil” hizmetleri yönünden kısmen iptaline, davalı Şirket adına tescil edilen 2014/109832 sayılı, "tomtom suites" ibareli markanın 35. sınıf "Büro hizmetleri. İş yönetimi, idaresi ve bu konular ile ilgili danışmanlık, muhasebe ve mali müşavirlik hizmetleri (ithalat-ihracat acente hizmetleri dahil).", 39. sınıf "Araba parkları hizmetleri, garaj kiralama hizmetleri. Tekne barındırma hizmetleri" ve 43 sınıf "Geçici konaklama hizmetleri. (Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri dahil” hizmetleri yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRK PATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
Davalı kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf markaları arasında iltibas tehlikesi bulunmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.
Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.
556 sayılı KHK 8/1-b, 8/4 maddeleri.
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Açıklanan sebeple
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı kuruma yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.