Hükümlü hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından yapılan yargılama neticesinde verilen mahkûmiyet hükümlerinin sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 16.05.2016 tarihli ve 2014/29953 Esas, 2016/9278 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği, hükümlünün iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte gerçekleştirdiği gerekçesiyle TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulandığı, aynı suç kapsamında suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verildiğinden bahisle hükümlü tarafından yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulduğu, söz konusu talebin kabulüne karar verilmesiyle dosya yeniden ele alınarak duruşma açılmak suretiyle Malatya Çocuk Mahkemesinin 2013/323 Esas, 2014/32 Karar sayılı dosyasının mahkemesinden istenilerek incelenmesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verildiğinin anlaşılması üzerine 2013/238 Esas, 2013/488 Karar sayılı kararın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli hükmü yönünden iptali ile TCK'nın 116/1-4 ve 62/1 maddelerine göre uygulama yapılarak yeniden karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2020/262 Esas, 2022/491 Karar sayılı ve 28.06.2022 tarihli kararında belirtilen ilke ve esaslar çerçevesinde; hükümlü hakkında yargılamanın yenilenmesi sonrası verilen hükmün temyiz kanun yolu denetimine tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
2. Ceza Dairesi - E. 2022/29 - K. 2024/6298
Yargıtay Kararı
Künye Bilgileri
| Daire | 2. Ceza Dairesi |
| Esas No | 2022/29 |
| Karar No | 2024/6298 |
| Karar Tarihi | 22.04.2024 |
Karar Metni
"İçtihat Metni"