Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumuhriyet Başsavcılığının 07/11/2013 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dairemizce 24.06.2013 gün, 2010/29825 Esas -2013/15337 sayılı kararı ile; hükümlüye gerekçeli kararın gönderildiği ve tebligat parçasında iade kararı doğrultusunda bir açıklamanın bulunmadığının anlaşılması karşısında; İade kararımız doğrultusunda hükümlü ...’ya kendisine zorunlu savunman olarak atanan Avukat ...’ın temyiz istemine onay verip vermediğinin sorulması, beyanının bir tutanak ile saptanması, temyiz istemine onay vermediği takdirde gerekçeli kararın T.C.Anayasası’nın 40/2,5271 sayılı CMK’nun 34/2, 232/6 ve 291.maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak gerekli ihtaratları taşıyacak biçimde tebliğ edilmesi ve sunduğu takdirde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na iadesine, karar verilmesi üzerine, hükümlü ...’nın talimatla alınan 25.10.2013 tarihli beyanında “Temyiz istemine onay vermediğini ve kararı da temyiz etmek istemediğini” ifade etmesi karşısında; savunmanın hükümlü adına hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.