...
YASAL TEMSİLCİSİ: ...
MAĞDURE: ...
SUÇA
SÜRÜKLENEN ÇOCUK: ...
Mahkûmiyet
Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2015/182 Esas, 2015/295 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile suça sürüklenen çocuk ...'ın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası ve 31 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; suça sürüklenen çocuğun olayın gelişimine uygun anlatımlarının Mahkemece dikkate alınmadığına, takdiri indirim ve lehe yasa hükümlerinin tam olarak uygulanmadığına, uygulanmama gerekçesinin belirtilmediğine ve sair hususlara ilişkindir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mahkemece suça sürüklenen çocuğun eylemini cebir kullanarak gerçekleştirdiği kabul edilmekle beraber suç tarihinde katılan mağdurenin on beş yaşından büyük olup kanuni düzenleme gereğince cebirin suçun unsuru olduğu nazara alınmadan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçede açıklanan nedenle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2015/182 Esas, 2015/295 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.01.2024 tarihinde karar verildi.