Dosya incelendi.
1-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanıklar Sinan ve Mesut hakkında verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik kanun yolu talebinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785 esas, 2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma" suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suç yönünden dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,
2- Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Sanık ... için "14/03/2011", sanık ... için "15/04/2011" sanık ... için "02/06/2011" olan suç tarihlerinin gerekçeli kararda sanık ayrımı yapılmaksızın "27/07/2011" olarak gösterilmiş olması, mahkemesince düzeltilebilecek bir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.
TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 karar sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığının, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar Emrah ve Sinan müdafii ile sanık ...'un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.