Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/12/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/07/2017 günlü karara karşı davacılar ve davalı tarafın istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı tarafların istinaf başvurularının duruşma yapılmadan kabulü ile ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/502 esas 2017/207 sayılı kararının kaldırılmasına, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesinin 1. Fıkrası (b) bendinin 2. maddesi uyarınca düzleterek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/12/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre, hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 41,530 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir.
Somut olayda, davalı yönünden davanın kabul edilen bölümü 41,530 TL’yi geçmediğinden davalı tarafın temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı tarafın temyiz dilekçesinin HMK 362/1-a maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın ilk derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/03/2020 gününde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.