7201 sayılı Tebligat Kanunu‘nun 11. maddesindeki "vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır." hükmüne aykırı olarak duruşma davetiyesi ile yoklukta verilen kararın vekili yerine doğrudan şikayetçiye tebliğ edilmesi nedeniyle tebligatların usulsüz olduğu, yüklenen suçtan doğrudan zarar gören ve temyiz istemiyle katılma iradesini gösteren şikayetçi vekilinin 5271 sayılı CMK'nin 260. maddesi uyarınca hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu, öğrenme üzerine verilen temyiz dilekçesinin de süresinde olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 237/2 maddesi uyarınca şikayetçinin katılan, vekilinin de katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğunun saptandığı, kurulan hükümlerde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 12.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
11. Ceza Dairesi - E. 2018/364 - K. 2020/2433
Yargıtay Kararı
Künye Bilgileri
| Daire | 11. Ceza Dairesi |
| Esas No | 2018/364 |
| Karar No | 2020/2433 |
| Karar Tarihi | 12.03.2020 |
Karar Metni
"İçtihat Metni"
HÜKÜM
Beraat