MAKTUL: ...
HÜKÜMLER: 1) Sanıkların kasten öldürme suçlarından 5237 sayılı TCK’nin 82/1-a, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile mahkumiyetlerine ilişkin kararının temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairemizin 12/11/2018 tarih ve 2017/2014 Esas – 2018/4570 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine;
2) Sanıkların kasten öldürme suçlarından TCK’nin 81/1,62 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası ile mahkumiyetlerine dair Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesi’nin 08/02/2019 tarih ve 2018/352 Esas – 2019/28 Karar sayılı kararı.
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların suçlarının sübutu kabul oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine kurulan hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sanığın, işlenen atılı suç ile bir ilgisinin, bağlantısının olmadığına, dosyada tek delil dahi bulunmadığına, sanığın maktulü öldürmesi için maktul ile aralarında bir husumetin bulunmadığına, diğer sanık ... ile maktul arasında husumet bulunduğuna, sanık ... vekilinin; sanığın bu olay ile uzaktan yakından herhangi bir ilgisi bulunmadığına, sanık ...’in maktulü öldürüp Sanık ... ’a iftira attığına, sanığın maktul ile öldürmesini gerektirecek hiç bir husumetinin bulunmadığına, bu nedenle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, mahkumiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı bulunduğuna, katılan ... vekilinin; sanıkların tasarlayarak kasten öldürme suçunu işlediklerinin ispatlanmasına rağmen, kasten öldürme suçundan cezalandırılmasının ve indirim sebeplerinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle, resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, sanıkların ceza miktarları ve tutuklulukta geçirdikleri süreler dikkate alınarak sanık ... müdafii ile sanık ...’un tahliye taleplerinin REDDİNE, 02/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.