İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2020 tarihli ve 2019/278 Esas, 2020/150 sayılı Kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan 3713 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza 62 nci maddesi, 51/1, 51/3,53 üncü maddeleri gereğince karar verilmiştir.
2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.11.2020 tarihli ve 2020/1071 Esas, 2020/1227 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.03.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığı sebebiyle beraatine dair karar verilmesi gerektiği,
2. Sanığın Facebook adresinden yapılan paylaşımların sanık tarafından yapıldığına ilişkin dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli derecede inandırıcı delil bulunmadığına,
3. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,
İlişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
Mahkeme, sanığın facebook sosyal paylaşım sitesinde, 9 Kasım 2014 tarihinde, elinde roketatar bulunan PKK/KCK/YPG li terörist resminin yanına, “artık hiçbir göç kimliğimizi dilimizi kültürümüzü inkar etme kudretini kendinde görmeyecektir. Yakın tarihimiz düşürülmüş bir halkın kendi öz gücüyle yeniden ayağa kalkışının görkemli direnişine tanıklık etmiştir ” şeklinde yazı yazarak paylaşım yaptığı, gerekçesiyle sanığın terör örgütü propagandası suçunu işlediğini kabul etmiş ise de; suç unsuru kabul edilen paylaşım görselindeki kişinin ileri yaşta gündelik giysiler içerisinde bir kadın olduğu ve terörist olduğu kabul edilen bu kişinin terör örgütü mensubu olduğuna ilişkin herhangi bir emare bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın paylaşımının ne şekilde terör örgütünü övücü, cebir tehdit unsuru taşıdığı hususu açıklığa kavuşturulmadan yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırıdır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.11.2020 tarihli ve 2020/1071 Esas, 2020/1227 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.04.2024 tarihinde karar verildi.