Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü gündüz vakti meskun mahal içi, iki şeritli bölünmüş asfalt yolda sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile seyri sırasında, katılan yayanın kendisine yönelik kırmızı ışık, sanığa ise yeşil ışık yanmasına rağmen yolun sağından kaplamaya girmesi üzerine, sanığın aracının sağ ön kısımları ile katılana çarpması sonucunda katılanın 4. derece kemik kırığı ile yaralanması ile sonuçlanan olayda,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;
Yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilirken uygulama maddesinin CMK'nın "223/2-c" maddesi yerine "223/2-b" olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6.maddesine aykırı hareket edilmesi;
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının bir numaralı bendinde yer alan "223/2-b" ibaresinin "223/2-c" olarak değiştirilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 01/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.