SUÇLAR: Hakaret, tehdit
HÜKÜMLER: Ceza verilmesine yer olmadığı, beraat
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile;
1. Sanıklar hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
2. Sanık ... hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
Katılan sanık ...’un temyiz istemi, hakaretin karşılıklı olarak işlenmediğine, delillerin hukuka uygun olarak değerlendirilmediğine, sanık ... aleyhine, kendi lehine kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.
Katılan ... vekilinin temyiz istemi, kararın usul ve Kanun’a aykırı olduğuna vesaire ilişkindir.
Katılan sanık ile sanığın aralarında boşanma davası bulunduğu, olay günü sanığın önceki evliliğinden oğlu olan katılan ile birlikte katılan sanığın evinin önüne gittikleri, katılan sanığın evinin balkonundan sanığa katılanı göstererek "Bu o**pu çocuğunu niye getirdin." şeklinde söz söyleyerek hızla aşağıya indiği ve "Bu o**pu çocuğunun burada işi ne, sen görürsün, bir iki hafta zamanın kaldı, senin hesabın dürülecek, o**pu çocuğu, şerefsiz, pe**venk, Allah belanı versin, hepinize lanet olsun." şeklinde sanığa sözler söylediği, o sırada arabada oturan katılana hitaben de "O**pu çocuğu, sen buraya neden geldin, senin anan o**pu biliyor musun?" şeklinde sözler söylemeye devam ettiği, sanığın ise katılan sanığa hitaben sinkaflı küfürler ile karşılık verdiği iddiasıyla sanıklar hakkında atılı suçlardan kamu davası açılmış ve yargılama sonucu hakaretin karşılıklı olduğu kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığı, sanık ... hakkında ayrıca tehdit suçundan beraat kararı verilmiştir.
1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık ... açısından 11.09.2015, sanık ... yönünden ise 05.05.2015 tarihli savunmaları olduğu ve bu tarihlerden temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan sanık ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin,1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.01.2024 tarihinde karar verildi.