Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,07.11.2013 tarihli ve2012/431 Esas, 2013/832 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası,62,53 üncü ve 52 nci maddeleri uyarınca, 1 yıl hapis ve 1.000,00 TL adli cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 07.06.2017 tarihli ve 2017/8339 Esas, 2017/13905 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma işlemlerinin yapılması için bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma sonrası yapılan yargılamada Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,27.02.2018 tarihli ve 2017/278Esas, 2018/145 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası,62,53 üncü ve 52 nci maddeleri uyarınca, 1 yıl hapis ve 1.000,00 TL adli cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Hükmün sanık vasisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 02.05.2019 tarihli ve 2018/5061 Esas, 2019/4701 Karar sayılı kararı ile sanığın ceza ehliyetinin ilgili kurum tarafından tespiti için yeniden bozulmasına verilmiştir.
5. Bozma sonrası yapılan yargılamada Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2021 tarihli ve 2019/436 Esas, 2021/39 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası,62,53 üncü ve 52 nci maddeleri uyarınca, 1 yıl hapis ve 1.000,00 TL adli cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
1. Sanığın temyiz isteği; suçlamaları kabul etmediğine, kararın bozulması talebine ilişkindir
1.Vefat eden katılanın suç tarihinde para çekmek için ATM önünde beklerken yanına gelen sanığın
katılana '' sana para vereceğim fakirlere dağıt'' dediği akabinde katılana 2,000,00 TL verdiği, akabinde geri aldığı, katılana bu defa 4,000,00 TL para vereceğini söyleyip katılandan da ayrıca para istediği, üzerinde para olmadığını söyleyen katılanın bankadan 2,500,00 TL çekip geldiği, bu para ve ayrıca 300,00 TL parayı sanığa verdiği, sanığın marketten birşeyler alıp geleceğim, fakirlere dağıtırsın dedikten sonra katılanın yanından ayrıldığı olayda sanığın gelmemesi üzerine dolandırdığını anlayan katılanın şikayetçi olduğu; böylelikle sanığın katılanı dolandırıldığı iddia olunmuştur.
2. Sanık savunmasında; atılı suçu işlemediğini, katılanı hiç görmediğini belirterek suçu kabul etmemiştir.
3. Mahkemece tüm dosya kapsamına dayanılarak;sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak katılan mirasçılarının istememesi sebebiyle uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmakla sanığın dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
4. Katılan yapılan teşhiste sanığı net olarak teşhis etmiştir.
5. Sanığın ceza ehliyetini etkileyecek bir akıl hastalığınını olmadığına dair rapor dosya kapsamındadır.
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların düzelterek onama nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Ancak; kararda hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezası tayini suretiyle sanığa fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuş olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2021 tarihli ve 2019/436 Esas, 2021/39 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "60 gün","50 gün" ve "1.000,00 TL” ibarelerinin çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün" ve "80,00 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak oybirliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına, TEVDİİNE,
23.01.2024 tarihinde karar verildi.