Mahkûmiyet
Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.1988 tarihli ve 1988/114 Esas, 1988/179 Karar sayılı ilamı ile hükümlü ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 765 sayılı Kanun'un 450 nci maddesinin dördüncü ve yedinci fıkraları, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesi, 33 üncü maddesi, 40 ncı maddeleri gereğince müebbet ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.1988 tarihli ve 1988/114 Esas, 1988/179 Karar sayılı kararı Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 26.12.1988 tarihli 1988/4417 Esas, 1988/4657 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiştir.
3. Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2021 tarihli ve 2021/309 Esas, 2021/393 Karar sayılı kararı ile uyarlama talebinin kabulüne karar verilerek, hükümlü hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a-h) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Hükümlü müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.
Hükümlü hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 765 sayılı Kanun'un 450 nci maddesinin dördüncü ve yedinci fıkraları, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesi, 33 üncü maddesi, 40 ncı maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.10.2021 tarihli ve 2021/309 Esas, 2021/393 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle re'sen de temyize tabi bulunan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.04.2024 tarihinde karar verildi.