TCK’nın 157/1,62,52,50,53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, oto tamir işiyle uğraşan katılana tamir için araç getirdiği, kendisini ... adıyla katılana tanıttığı, aracın tamiri hususunda 4.500 TL'ye anlaştıkları, sanığın 1000 TL'yi katılanın komşusu olan yedek parçacıda kredi kartıyla ödediği, tamirin tamamlanması üzerine katılanın sanığı çağırdığı, sanığın kalan 3.500 TL ödemeyi bir kaç gün sonra yapacağını söyleyerek aracı almak istediği, katılanın kabul etmemesi üzerine aracın katılanda kaldığı, daha sonra sanığın bir başka kişiyle beraber geldiği katılana ait iş yerinde kendisine fırsat oluşturmak suretiyle, kalan borcu ödenmemiş aracın anahtarını alarak oradan uzaklaştığı, bu şekildeki hileli hareketlerle haksız menfaat temin ettiği iddia edilen somut olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanı, uzlaştırma raporu ve diğer deliller doğrultusunda, sanığın dolandırıcılık suçuna ilişkin eylemini sabit gören mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.