SAYISI: 2017/1319 E., 2017/1390 K.
İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanun'a eklenen geçici 5 nci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunulduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2017 tarihli ve 2016/216 Esas, 2017/76 sayılı Kararı ile terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 inci maddesi, 51 inci maddesinin (a) bendi ve 52 inci maddesi uyarınca sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 31.05.2017 tarihli ve 2017/1319 Esas, 2017/1390 sayılı Kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir.
3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
Sanık müdafinin temyiz istemi özetle;
1.İddianame konusu olmayan ses kayıtlarına dayanılarak hüküm verildiğine,
2.Suçun somut unsurlarının oluşmadığına,
3.Sanığın suç işleme kastının olmadığına,
4.Sanığın müsnet suç kapsamında eyleminin ve söyleminin bulunmadığına,
5.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara,
İlişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada terör örgütü propagandası yapmak suçundan sanık hakkında kısa süreli hapis cezasına hükmedilerek hükmedilen hapis cezasının seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
1.3713 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasında tanımlanan terör örgütü propagandası yapma suçunun unsurları, 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile değiştirilmiş ve "Terör örgütünün, cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek şekilde'' propaganda yapılması yaptırıma bağlanmıştır.
Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde sanığın sarfettiği sözler incelendiğinde, terör örgütünün şiddet eylemlerini meşru gösteren veya bu eylemleri teşvik eden ya da şiddete çağrı niteliğinde olmadığı gözetilerek sanığın terör örgütü propagandası yapma suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2.Kabul ve uygulamaya göre de;
Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesi uyarınca hüküm kesinleşmeden önce gerçekleşen ve şahsî hürriyeti sınırlama sonucunu doğuran bütün hâller nedeniyle geçirilmiş sürelerin, hükmolunan cezadan indirilmesine hükmedilmemesi, yine sanık hakkında belirlenen hapis cezası seçenek yaptırımlara çevrilirken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi olarak gösterilmesi gerekirken aynı Kanun'un 51 inci maddesinin (a) bendi olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 31.05.2017 tarihli ve 2017/1319 Esas, 2017/1390 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.04.2024 tarihinde karar verildi.