Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
I - Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II - Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
Sanığın soruşturma aşamasında olay gecesi saat 01: 00 sıralarında tellerden atlayarak meyve bahçesine girdiğini, suça konu eşyaları ne şekilde çuvala doldurup çıktığını hatırlamadığını, mahkemedeki savunmasında da sabaha kadar bahçede oturduğunu, sabah çuval ile birlikte bahçeden çıktığını beyan ettiğinin, bahçeden çıkış saatine ilişkin bir beyanının bulunmadığının, kolluk birimlerince de sanığın saat 17: 00 sıralarında olay yerine 7 km uzakta yakalandığının anlaşılması karşısında; sanığın olay yeri olan meyve bahçesinden çıkış saatinin kesin olarak belirlenememesi nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince, suçun gündüzleyin işlendiğinin kabulü yönündeki ve çalınan eşyalarla ilgili müştekinin ucuz şeyler olduğunu belirtmesi ve eşyaların niteliği göz önünde bulundurulduğunda TCK'nın 145. maddesi gereğince cezada indirim yapılması yönündeki mahkemenin uygulamalarında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bu hususlara ilişkin bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 06.07.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.