...
MAĞDURELER: ..., ...
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY OLGULAR
Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2011/396 Esas, 2016/158 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'a yönelik dudaktan öpmek, mağdur ...'a yönelik elbise üzerinden kalçasına dokunup kendine doğru çekmek suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında; her iki mağdura yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca her bir mağdura yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan ayrı ayrı 2 şer yıl 6 ay hapis cezası ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanık müdafii süre tutum dilekçesi vermiş; gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi ibraz etmemiştir.
Tüm dosya kapsamına göre olay günü sanığın, mağdure ...'a dudaktan öpme; mağdure ...'ı kalçasına dokunarak kendine doğru çekerek yüzünü yüzüne dayaması şeklindeki fiziksel temas içeren eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı sonuç ceza miktarının değişmediği nazara alınıp, muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığa isnat edilen suçların sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2011/396 Esas, 2016/158 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
18.01.2024 tarihinde karar verildi.