TCK.nın 157/1,43,62,52/1-2,51,53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın, Kanada'ya gitmek isteyen katılana vize işlemlerinde yardımcı olabileceğini beyan ettiği, masraflar için tanık ...'e verilmek üzere değişik tarihlerde 1.000 Euro ve 2.250 TL para aldığı, ancak söz konusu paraları tanık ...'e vermediği ve nedenle vize işlemlerinin yapılmadığı, böylece sanığın zincirleme şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar sanık savunmalarında üzerine atılı suçu işlemediğini belirtmişse de; katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, tanıkların anlatımları, dekontlar, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın doladırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suçun sabit olmadığı ve dolandırıcılık suçunu işlemediği gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.