...
KATILAN MAĞDUR: ...
SUÇLAR: Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER: Beraat
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY OLGULAR
Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2015 tarihli ve 2015/1 Esas, 2015/132 Karar sayılı kararı ile, sanığın, cami içerisinde bulunan katılan mağdura hutbeye geçmesini söyleyip, katılan mağduru
kucağına alarak kucağına oturtmaya çalıştığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın suçu işlediğinin sabit olduğu, katılan mağdurun aşamalardaki beyanlarında olayı ayrıntılı bir şekilde açıkladığı, yaşı küçük katılan mağdurun sanığa iftira atmasını gerektirecek bir husumetinin bulunmadığı, sanığın eyleminin cinsel amaçlı olduğu konusunda da şüphe bulunmadığı, açıklanan nedenlerle sanık hakkında atılı suçlardan mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiğine yöneliktir.
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, katılan mağdur vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2015 tarihli ve 2015/1 Esas, 2015/132 Karar sayılı kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.01.2024 tarihinde karar verildi.