Hükümlülük
5237 sayılı TCK.nun 245/1. maddesi gereğince hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da hükmedilmemesi ve sanığın mağdura ait birden çok banka ve kredi kartını kullanarak değişik ATM'lerden para çekmeye çalışması karşısında; tayin olunan cezadan TCK.nun 43. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanığın sabıkasında bulunan birden fazla ilam tekerrüre esas kabul edilmiş ise de, infaz sırasında en ağır cezanın tekerrüre esas alınacağı değerlendirilmiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, sübuta yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak:
5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasında, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendinde sayılan sanığın kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan da hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılarak yerine "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, madde ve bendlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 25.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.