HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanıklar hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, adı geçen Kanun'un 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir
Sanıklar hükümleri süre tutum dilekçesiyle temyiz etmişler, usulune uygun tebliğe rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamışlardır.
Şikâyetçinin trafik polisi olduğu ve suç tarihinde Mersin yeni otogar girişinde görev yaptığı, yeni otogar girişinde görevli olduğu sırada sanıkların gelerek orada bulunan güvenlikçilerle yüksek sesle konuşmaya başladıkları, bu sırada sanıkların alkollü olduğu, şikâyetçiye "Sen ne biçim polissin otobüsü neden buradan kaldırmıyorsun." diye yüksek sesle bağırmaya başlamaları üzerine şikâyetçinin de "Benim görevim değil bu otobüs görevlilerinindir, ileri de otobüslere binebilirsiniz." demesi üzerine sanık ...'ın şikâyetçiye "Sen polis değilmisin niye arabamızı oradan kaldırtıyorsun, git o polislere gücün yetsin, şerefsizler, o... çocukları." şeklinde sözler söylediği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmiştir.
A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
1.Sanığın Temyiz İsteği Yönünden
Tüm dosya kapsamı, kamu görevlisi olan şikâyetçinin sanığa iftira atmasına sebep olacak bir husumetin dosyaya yansımamış olması ve aşamalarda iddiasını tekrarlaması, kovuşturma aşamasında ulaşılamadığı için soruşturma beyanının okunmasına karar verilen tanık H.S.'nin şikâyetçinin iddiasını doğrulaması karşısında, sanığın şikâyetçiye hakarette bulunduğundan bahisle hakkında mahkumiyet kararı verilmesine ilişkin Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanığın eylemini aleni sayılan otogarda işlemesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, sair nedenler yönünden yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
İddianamede sanık hakkında yalnızca görevi yaptırmamak için direnme suçundan dava açılmış olması, sanığın şikâyetçiye hakaret ettiğine dair açılmış bir kamu davası bulunmaması karşısında, iddianamedeki eylem ile bağlılık kuralı dikkate alınmayıp, dava açılmayan hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilerek, 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı görülmüştür.
A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin, kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.01.2024 tarihinde karar verildi.