İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Elmadağ Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.12.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 01.04.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından yapılan istinaf başvurularının, sanığın mahkumiyetine ilişkin bölümün çıkartılarak yerine beraatine yazılması suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
Katılan vekilinin temyiz isteği; beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, sanığın suç kastıyla hareket ettiğine, sanığın süresinde çocuğu teslim etmediğine, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
Dava konusu olay; sanık ile katılan arasında boşanma davasının bulunduğu, aile mahkemesince müşterek çocuğun velayetinin geçici olarak katılan anneye bırakıldığı, çocuk ile sanık baba arasında kişisel ilişki tesis edildiği, bu kapsamda çocuğun 1 Ağustos itibarıyla katılan tarafından sanığa teslim edildiği, ancak 1 aylık sürenin bitiminde sanığın çocuğu katılan anneye tekrar geri vermediği, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf talepleri üzerine duruşmasız olarak yapılan incelemede, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı kabul edilerek, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde sanığın mahkumiyetine ilişkin kısımların çıkartılarak, yerine beraatine yazılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
Tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, dosya kapsamına uygun gerekçesine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında verilen beraat kararının sonucu itibarı ile doğru olan karar da isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin sübuta ilişkin temyiz itirazının reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış ve mahkemenin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 01.04.2022 tarihli ve 2022/194 Esas, 2022/520 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2024 tarihinde karar verildi.