İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.10.2020 tarihli ve 2020/91 Esas, 2020/181 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/1486 Esas, 2021/977 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın öldürme kastı bulunmadığından ve mağdurun araçta bulunduğunu bilmediğinden bahisle suçun vasfına, gönüllü vazgeçme koşullarının bulunduğuna,
İlişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık ...'ın olay akşamı tanık ...'ın ... Otomotiv isimli iş yerinin yan tarafında diğer tanıklar ..., ... ve mağdur ... ile birlikte oturdukları, burada sanık ile mağdur arasında bahçe kurulumu meselesinden tartışma çıktığı, birbirlerine küfür ettikleri, ancak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilemediği, sanığın tanıklar tarafından oradan uzaklaştırıldığı, bir müddet sonra mağdurun kullanımındaki ... plakalı araç ile diğer tanıkların da bulundukları yerden ayrıldıkları, sanığın tanık ve mağdurun yanından ayrıldıktan sonra ... isimli arkadaşını aradığı, ...'un ...plakalı araç ile sanığı aldığı, ancak sanığın mağdur ve tanıklar ile karşılaşmadan önce ...'u bırakarak aracı kendisinin kullanmaya başladığı, sanık ve mağdurun kovuşturma aşamasındaki beyanlarında zıt şeritten ilerler iken karşılaştığı, neticeten mağdurun kullandığı aracın yol üzerinde durduğu, dosya arasında bulunan kamera görüntüsü izleme tutanağında görüldüğü üzere sanığın kullanımında olan aracın mağdurun aracının hemen arkasında durduğu, yine aynı kamera görüntüsü izleme tutanağında görüleceği üzere sanığın aracı park etmesinden önce mağdurun kullandığı aracın sağ ön yolcu koltuğundan tanık ...'ın indiği, sanığın aracına doğru ilerlediği, bir müddet konuştuğu, sonrasında aracın arka koltuğunda oturan tanık ... ve tanık ...'ın indikleri, bu esnada sanığın bulunduğu aracın şoför
koltuğundan inerek aracının arka kısmından dolanmak sureti ile kaldırıma çıktığı, elinde bulunan tabancaya mermi sürerek mağdurun kullandığı aracın sağ ön cam kısmından araç içerisine bir el ateş ettiği, mağdurun sanık tarafından atılan kurşun nedeni ile kolundan "basit tıbbi müdahale ile giderilemez" şekilde yaralandığı, tanıklar ..., ... ve ...'ın müdahalesi ile silahını düşürdüğü, mağdurun bulunduğu araçtan çıktığı, bu esnada sanığın mağduru parmakla işaret ederek bir şeyler söylediği, sanığın müştekinin vücut bölgesini hedeflemesinin kastının öldürmeye yönelik olduğuna işaret ettiği, şeklinde kabul edilen olayda, sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.
2. Sanık savunması, mağdur beyanları, tanıkların anlatımları, olay yeri inceleme tutanağı, mağdur hakkında Kırıkkale Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 11.06.2020 tarihli rapor, Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen 17.07.2020 ve 04.08.2020 tarihli uzmanlık raporları, yazı cevapları, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın mağdurun araçta olduğunu bilerek öldürmeye elverişli tabanca ile mağduru hedef alarak ateş ettiği olayda, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin kabulü ile suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, sanığın eylemini tanıkların engellemeye yönelik davranışları neticesinde tamamlayamadığı, buna bağlı olarak gönüllü vazgeçme hükümlerinin de uygulanamayacağı, anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/1486 Esas, 2021/977 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.03.2024 tarihinde karar verildi.