SUÇLAR: Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında;
1. Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
2. Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 35 inci maddesi, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
Sanığın temyiz isteğinin; suçları işlemediğine, beyanlar arasında çelişki olduğuna, kendisine iftira atıldığına, beraat etmesi gerektiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.
Olay tarihinde Jandarma hattına ihbarda bulunulması üzerine görevli jandarma ekibinin olay yerine gittiği, olay yerinde sanık ...'ın kendinden geçmiş bir şekilde bulunduğu, sanığın tedavi için Elbistan Devlet Hastanesi Acil Servisine ambulans aracılığı ile götürüldüğü, sanık ...'ın başında jandarma olan katılan ...'in bulunduğu, sanığın katılana birkaç kez yumruk ile vurmaya çalıştığı; ancak vuramadığı, katılana hitaben "Sen kimsin ulan. Seni sinkaf ederim. Elbisene mi güveniyorsun sen. Senin gibi kaç tanesini sinkaf ettim ben." dediği, böylece sanığın üzerine atılı suçların sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanığın duruşmadan bağışık tutulma talebinin olmaması karşısında, yargı çevresi dikkate alınarak hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda hüküm verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ıncı maddelerine aykırı şekilde savunma hakkının kısıtlanması, nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.01.2024 tarihinde karar verildi.