İstinaf başvurularının esastan reddi
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 06.02.2019 tarihli ve 2019/241 Esas, 2019/366 Karar sayılı kararının katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Hüküm tarihinde atılı suçtan tutuklu olan sanığa gerekçeli kararın tebliği esnasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca karar tebliği yapılırken gerekçeli hükmün okunup anlatılması gerektiği halde, tebliğe ilişkin düzenlenen 07.03.2019 tarihli tebliğ-tebellüğ tutanağında bu usule riayet edildiğine dair bir açıklamanın yer almaması nedeniyle tebligatın usulüne uygun olmadığı belirlenmekle, sanığa usulüne uygun tebliğ edilen Tebliğnameye cevaben gönderdiği 25.12.2023 havale tarihli dilekçesinin içeriği itibarıyla hükmün esasına yönelik beyanlarının temyiz talebi olarak kabulü ile sanığın öğrenme tarihinden itibaren yasal süresi içinde yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilmekle birlikte 10.11.2021 tarihli Tebliğname'de sanığın temyiz talebine ilişkin görüş bildirilmediği anlaşıldığından, ek Tebliğname hazırlanmak suretiyle söz konusu eksikliğin tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Oy birliğiyle 15.01.2024 tarihinde karar verildi.