Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2021/185 Esas, 2021/357 sayılı Kararının resen temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
İstinaf mahkemelerinin sisteme dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucunun, hem maddi olay hem de hukuki denetim yapacak olan istinaf başvurusunda sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken (5271 sayılı yasa CMK madde 273/4), incelemesi hukuki denetimle sınırlı (CMK madde 294/2) olan temyiz yolunda mülga 1412 sayılı CMUK'tan (madde 305) da farklı şekilde, resen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde/layihasında temyiz edenin hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini/temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu (CMK madde 294/1) şart koşmuş olduğu;
Bu kapsamda Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli 2019/573 esas 2022/119 sayılı kararı da gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık müdafine tebliğ edildiği, sanık müdafiinin süresi içinde gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı belirlenip; temyize konu kararın ayrıca sanığa tebliğinin gerekli olması ve dosya içeriğine göre Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin anılan kararının sanık müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerektiği gözetilerek söz konusu eksikliğin giderilmesi sureti ile iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.01.2024 tarihinde karar verildi.