TCK'nın 155/1,62,52/1-2-4,50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet
Güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklara atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıkların, katılandan, kız arkadaşları ile buluşup geri dönmek için motorsikletini ödünç vermesini istedikleri, katılanın da motorsikletini sanıklara teslim ettiği, sanıkların motorsiklet ile Bandırma'ya giderek hakkında beraat kararı verilen diğer sanık Gerçek ile buluştukları ve motorsikleti 150,00 TL karşılığında bu şahıs aracılığıyla sattıkları, bu şekilde üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia olunan olayda; sanıkların kaçamaklı ikrarı, katılanların beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların pişmanlıkları nedeniyle cezalarında indirim uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.