Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalıya ait özel halk otobüsünde 20.10.2005-03.03.2010 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, ücretinin net 2.400,00 TL. olduğunu, gerekçe gösterilmeksizin iş akdine son verildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık ücretli izin alcağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 01.11.2006 tarihinde işe başladığını, günlük ücretinin 50 TL. olduğunu, ayda hak ettiği yevmiye sayısının 15 günü geçmediğini, kendi rızasıyla işten ayrıldığını, istifa dilekçesi yazmaktan imtina ettiğini, alacağının bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının hizmet süresinin 3 yıl 4 ay 2 gün olduğu, ücret bordrosu sunulmadığı, günlük yevmiyesinin 80 TL. olarak kabulünün gerektiği, ayda 26 gün üzerinden aylık ücretinin 2.080,00 TL. olduğu, davalı davacının kendisinin işi bıraktığını savunduğu, buna ilişkin herhangi bir yazılı delil ve istifa dilekçesi sunmadığı, davalının ispat külfetini yerine getirmediği, iş akdinin davacının iddiası doğrultusunda kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanacak nitelikte işveren tarafından feshedildiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davacı ve davalı vekilleri yasal süresi içinde temyiz etmiştir.
E)Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosya kapsamına göre, dava dilekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai alacağına istinaden 1.700,00 TL. ıslah dilekçesi ile 42.114,70 TL. olmak üzere toplam 43.814,70 TL. alacak talebinde bulunulduğu, Mahkemece bilirkişi raporunda hesaplanan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacağına hükmedildiği, fazla mesai alacağının ise reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Bu itibarla Mahkemece davacının alacak taleplerine dair toplam 13.689,70 TL.ye hükmedilmiş olup reddedilen miktarın 30.125,00 TL. olmasına rağmen davalı vekili lehine 1.642,76 TL. vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) SONUÇ:
Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 8 numaralı bendinin çıkarılarak yerine;
“8- Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan asgari ücret tarifesine göre hesap edilen 3.613,75 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 07.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.