Mahkûmiyet, eşya müsaderesi
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I.HUKUKÎ SÜREÇ
1.Akçaabat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2013 tarihli ve 2012/269 Esas, 2013/189 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında sigara kaçakçılığı suçundan 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 2 yıl hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksuluklarına, kaçak eşyanın imha suretiyle tasfiyesine karar verilmiştir.
2.Anılan kararın, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 20.05.2021 tarihli ve 2018/17538 Esas, 2021/6342 Karar sayılı ilâmıyla; 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 ünü ve 5 inci maddelerinde yapılan sanık lehine hükümler içeren değişikliklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, hak yoksunlukları yönünden yeniden değerlendirme zorunluluğu, eşyanın müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Akçaabat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2021 tarihli 2021/416 Esas, 2021/592 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası delaletiyle aynı maddenin beşinci ve onuncu ve yirmiikinci fıkraları gereği neticeten kısa süreli hapis cezasından çevrilen 6.000,00 TL adlî para cezası ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.
Sanığın temyiz sebebi, 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler sonrasında kendisine vergilendirmeye dair bildirimde bulunulmadığına ilişkindir.
1.Olay tarihinde ihbar üzerine yolcu otobüsünde yapılan aramada sanığa ait valizler içine 600 paket kaçak sigara ele geçirilerek rızaen muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.
2.Sanığın atılı suçu kabul etmediği belirlenmiştir.
3.Dava dosyası içinde mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmadığı anlaşılmıştır.
4.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.
Olay tarihinde ihbar üzerine yolcu otobüsünde yapılan aramada sanığa ait valizler içine 600 paket kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; araçta arama yapılmasına dayanak teşkil eden mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, sanığın kaçak eşyayı ticari amaçla bulundurduğuna dair ikrarının da olmadığı cihetle, Anayasa'nın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanunun 217 nci maddesinin ikinci fıkrası ve yine aynı Kanunun 230 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akçaabat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2021 tarihli 2021/416 Esas, 2021/592 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.12.2023 tarihinde karar verildi.