HÜKÜMLER: Ceza verilmesine yer olmadığı
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, temyiz başvurularının sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına hükümlerine yönelik olduğu, sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazın itiraz mercii tarafından değerlendirildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.
1.Katılan sanık ...'un temyiz isteminin özetle; sanık ... ve kendisi hakkında karşılıklı hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, somut olayda karşı tarafın haksız olduğuna, Mahkemece haksız tahrik unsurunun araştırılmadığına, bu ve resen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulmasına yönelik olduğu,
2.Katılan ... vekilinin temyiz isteminin özetle; sanık ... hakkında hakaret suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, bu nedenle kararın bozulması talebine yönelik olduğu görülmüştür.
Aralarında alacak verecek meselesi nedeniyle anlaşmazlık olduğu anlaşılan tarafların birbirlerine hakaret ettikleri ileri sürülmüş olup, mahkemece tarafların hakaretinin karşılıklı olduğu kabul edilerek, sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında katılan ... vekili ile katılan sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.12.2023 tarihinde karar verildi.