İstinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, istinaf incelemesinden geçerek kesinleşen hükümlere yönelik temyiz başvuruları hakkında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca, hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesince değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerektiği gözetilmediğinden, İlk Derece Mahkemesince verilen 07.01.2019 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olup, sanığın 7188 sayılı Kanun kapsamında yapmış olduğu temyiz başvurusunun ise Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik olduğu belirlenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesinin kararıyla hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezasıyla mahkûmiyete yönelik istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile anılan Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının hüküm tarihinde yürürlükte olmaması ve sonrasında 7188 sayılı Kanun gereği süresinde temyiz başvurusu bulunmaması da dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bolu 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.12.2023 tarihinde karar verildi.