Ceza verilmesine yer olmadığına
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2016 tarihli 2015/644 Esas, 2016/378 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Katılan vekilinin temyiz sebepleri, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.
Sanık ile katılan ...'ın annesi olan temyiz dışı katılan ... Ç. arasında husumet bulunduğu ve olay günü karşılaştıklarında sanığın, katılan ve temyiz dışı katılana sinkaflı sözlerle hakaret ettiği iddiasıyla açılan kamu davasına ilişkin, Yerel Mahkemece, sanık savunması, katılan beyanları, tanıklar C.P. ve S.K.'nın anlatımları ve tüm dosya kapsamıyla sanığın eyleminin temyiz dışı katılan ... Ç.'ye yönelik olduğu ve hakaret eylemlerinin karşılıklı gerçekleştiği kabul olunmuştur.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, katılan vekilinin, bozma sebepleri dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
1. Hüküm fıkrasında sanığın, katılan ... ve temyiz dışı katılan ... Ç.'ye karşı hakaret suçunu karşılıklı işlediği kabul edilmesine rağmen, hükmün gerekçe bölümünde sanığın hakaret eyleminin temyiz dışı katılan ... Ç.'ye karşı olduğu belirtilip, hükümle gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,
2. Sanık hakkında kurulan hükümde, uygulama maddesi olarak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinin gösterilmemesi,
Hukuka aykırı görülmüştür.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.12.2023 tarihinde karar verildi.